در روستای ارجستان در نزدیکی سرعین، بسیاری از بازی‌های محلی نسل به نسل بین کودکان و نوجوانان منتقل شده‌اند. این بازی‌ها معمولاً بدون وسایل خاص و بیشتر با استفاده از سنگ، چوب یا حتی فقط با حرکت و دویدن انجام می‌شدند. در ادامه چند بازی قدیمی دیگر که در روستاهای منطقه استان اردبیل رایج بوده و احتمال زیاد در ارجستان نیز انجام می‌شده است معرفی می‌شود.

آشیق بازی (Aşıq Oyunu)
در این بازی از استخوان کوچک پای گوسفند که «آشیق» نام دارد استفاده می‌شد. کودکان این استخوان‌ها را جمع می‌کردند و با آن‌ها بازی می‌کردند. بازیکنان آشیق‌های خود را روی زمین می‌گذاشتند و با پرتاب یک آشیق دیگر تلاش می‌کردند آشیق‌های دیگران را جابه‌جا کنند یا از محدوده مشخص بیرون بیندازند. این بازی در گذشته بسیار رایج بود و حتی بعضی کودکان آشیق‌های خود را رنگ می‌کردند یا برای آن‌ها ارزش خاصی قائل بودند.

چوپان قاچدی (Çoban Qaçdı)
این بازی گروهی بود و در آن یک نفر نقش چوپان و بقیه نقش گوسفندها را داشتند. گوسفندها در محدوده‌ای مشخص حرکت می‌کردند و چوپان باید آن‌ها را کنترل می‌کرد. گاهی یک نفر هم نقش گرگ را بازی می‌کرد که سعی داشت گوسفندها را بگیرد. این بازی نوعی شبیه‌سازی زندگی دامداری در روستا بود و برای کودکان بسیار سرگرم‌کننده محسوب می‌شد.

دالدا گیزلن (Dalda Gizlən)
این بازی شبیه قایم‌باشک بود اما معمولاً در محیط‌های بزرگ‌تر مانند باغ‌ها یا اطراف مزارع انجام می‌شد. بازیکنان در میان درختان یا پشت دیوارها پنهان می‌شدند و فرد جستجوگر باید آن‌ها را پیدا می‌کرد. تفاوت آن با قایم‌باشک معمولی در این بود که بازیکنان می‌توانستند هنگام جستجو محل خود را عوض کنند و همین باعث هیجان بیشتر بازی می‌شد.

توپ قاچیرما (Top Qaçırma)
در این بازی یک توپ پارچه‌ای یا پلاستیکی استفاده می‌شد. بازیکنان در دو گروه تقسیم می‌شدند و یک گروه توپ را به سمت بازیکنان گروه دیگر پرتاب می‌کرد. هدف این بود که بازیکنان تیم مقابل با توپ برخورد کنند. اگر کسی با توپ زده می‌شد از بازی خارج می‌شد یا به تیم مقابل می‌پیوست. این بازی نیاز به سرعت، چابکی و دقت داشت.

خط بازی (Xətt Oyunu)
در این بازی روی زمین چند خط کشیده می‌شد و بازیکنان باید بدون اینکه پایشان از خط خارج شود از مسیر مشخصی عبور می‌کردند یا با یک پا از روی خطوط می‌پریدند. گاهی این بازی به شکل مسابقه انجام می‌شد و کسی که سریع‌تر و بدون اشتباه مسیر را طی می‌کرد برنده می‌شد. این بازی باعث تقویت تعادل و هماهنگی بدن می‌شد.

یاغلی دستمال (Yağlı Dəsmal)
در این بازی بازیکنان به صورت دایره روی زمین می‌نشستند. یک نفر دستمالی در دست می‌گرفت و دور دایره می‌دوید. او باید دستمال را بی‌صدا پشت یکی از بازیکنان می‌انداخت. اگر آن فرد متوجه می‌شد باید سریع دستمال را بردارد و دنبال او بدود، اما اگر متوجه نمی‌شد بازنده می‌شد. این بازی معمولاً با خنده و هیجان زیادی همراه بود.

در مجموع، این بازی‌های محلی در روستای ارجستان بخش مهمی از زندگی اجتماعی کودکان در گذشته بوده‌اند. نبود وسایل سرگرمی مدرن باعث می‌شد کودکان بیشتر وقت خود را در فضای باز و در کنار دوستانشان بگذرانند. همین موضوع علاوه بر سرگرمی، باعث تقویت روابط اجتماعی، فعالیت بدنی و ایجاد خاطرات شیرین در دوران کودکی آن‌ها می‌شد.